Kometen uit de oude doos

De tweede helft van vorige eeuw heeft ons enkele spectaculaire kometen laten zien. Omdat kometen helderder worden als ze dichter bij de zon komen heeft dat tot gevolg dat de meeste heldere kometen bijna altijd zichtbaar zijn vlak voor of na de zonsopkomst of ondergang. Ook staan ze daardoor ook bijna altijd dicht bij de horizon waardoor ze dikwijls niet met de sterrenkijker gezien kunnen worden omdat vandaar uit een vrij uitzicht op de horizon niet aanwezig is. In die tijd was uiteraard zo iets als digitale fotografie niet aan de orde.

Smalbandfotografie met een DSLR

Men spreekt over smalbandfotografie als gefotografeerd wordt door een filter dat alleen een bepaalde heel specifieke kleur doorlaat. De kleuren waar het hierover gaat zijn de kleuren van gassen die licht uitzenden. Het blijkt dat dit uitgezonden licht een zeer scherpbegrensde kleur heeft en dat die kleur bepaald wordt door welk gas het betreft. Men spreekt dan over de spectraallijnen van het betreffende gas. Belangrijk in deze is het licht van waterstof ( H-alpha en H-beta), van zuurstof (O-3) en zwavel ( S-2).

Saturnus en enkele van zijn manen op 30 dec. 2008

Bijna alle planeten hebben een of meerdere manen om zich heen draaien. Onze aarde heeft er maar één maar bij Saturnus wordt monenteel het getal 65 genoemd. De meeste hiervan zijn erg klein en dus niet voor ons zichtbaar. Hier een poging om de meest heldere zichtbaar te maken. Hiertoe moest de helderheid van de opname erg sterk worden opgevoerd waardoor de planeet zelf totaal is overbelicht. De opname is gecombineerd met een weergave van de situatie die een computer met een planetaruimprogramma dat laat zien.

De verplaatsing van de zonnevlekken

Door de verplaatsing van de zonnevlekken is de rotatie van de zon te zien. Het blijkt echter dat die niet voor de gehele zon hetzelfde is. De omwentelingssnelheid op de evenaar van de zon is 25 dagen maar dichter bij de polen wordt die steeds langer en zo is de tijd in de buurt van de pool 29 tot 30 dagen. Dit is mogelijk omdat de zon geen vast maar een gasvormig lichaam is. Zonnevlekken zijn plaatsen waar de temperatuur van het zonoppervlak ongeveer 1000 tot 1500 graden lager is dan die van hun omgeving. Elke zonnevlek of groep zonnevlekken krijgt een (AR) nummer toegekend.

Mercuriusovergang 9 mei 2016

Een Mercuriusovergang is vergelijkbaar met een Venusovergang alleen betreft het nu de planeet Mercurius. Hij ontstaat dus als de planeet Mercurius vanuit de aarde gezien zich precies voor de zon zich verplaats bij de benedenconjunctie. Een Mercuriusovergang is minder zeldzaam als een Venusovergang want het vindt 13 tot 14 keer plaats per eeuw. Maar om die dan te kunnen zien moet het voor de waarnemer wel net dag zijn en geen nacht.

Deze opnamen zijn gemaakt met een refractor D:100mm-F:1500mm

Klik op foto voor de volle resolutie.

Nova M82

In jan. 2014 verscheen een supernova in M82. M82 is een melkwegstelsel op een afstand van 12 miljoen lichtjaar. Een supernova is het verschijnsel waarbij een ster op spectaculaire wijze explodeert. Een supernova-uitbarsting is herkenbaar aan de enorme hoeveelheid licht die erbij wordt uitgestraald. De ster vlamt op met de lichtkracht van honderden miljoenen tot meer dan een miljard zonnen. Hieronder een foto van M81 en 82 gemaakt 20 mrt. 2010 met een inzet van een opname van 3 feb. 2014.We zien hierop de ontplofte ster.

Maansverduistering 28-09-2015

Maanverduistering 28-09-2015

Hier een viertal foto's van de verduistering op de morgen van 28 sept 2015.

De eerste toont het tijdstip dat de maan voor bijna de helft de kernschaduw is ingegaan.

De tweede laat de verduisterde maan zien die dan diep rood kleurt.

Bij de derde foo is de nadruk gelegd om de maan tussen de sterren te zien want alleen deze situatie maakt dat mogelijk. 

Als laatste het moment dat de maan de kernschaduw alweer voor de helft heeft verlaten.

Kijker: 250mm F4,8 newton met Canon 450D in prime focus.